Volgens het halfjaarlijkse 2010 Security Threat Report van de beveiligingsspecialist onder 1.077 respondenten worden internationale pogingen tot cyberspionage steeds meer als een normaal verschijnsel gezien. Op vragen als of hacking of het verspreiden van malware een geaccepteerde spionagemethode zijn en of de computernetwerken van buitenlandse bedrijven legitieme spionagedoelen zijn, antwoordde 63 procent van de respondenten dat het, volgens hen, toegestaan is dat hun landen op deze manier andere landen bespioneert. Van de respondenten vond 23 procent dat dit op elk willekeurig moment is toegestaan, veertig procent alleen in tijden van oorlog en 37 procent antwoordde dat dit nooit moet worden toegestaan. Verder vindt zelfs één op de veertien respondenten dat het doen van DoS-aanvallen tegen communicatie- of financiële netwerken van andere landen ook in vredestijd in orde is. Van de respondenten antwoordde 49 procent dat dit alleen tijdens een militair conflict is geoorloofd, 44 procent antwoordde dat dit nooit moet worden toegestaan.

Voordeel behalen
De schokkende resultaten gaan zelfs nog verder, aldus Sophos. Van de respondenten geeft 39 procent aan dat het landen in vredestijd moet worden toegestaan om malware te installeren en buitenlandse bedrijven te hacken om zo informatie te verkrijgen. Ongeveer 23 procent antwoordde dat dit alleen moet worden toegestaan in oorlogstijd en 68 procent gaf aan dat dit nooit moet worden geaccepteerd. Volgens Graham Cluley, senior technology consultant bij Sophos, geven de resultaten aan dat hacking en het verspreiden van malware aan het evolueren is. "Hacken en het schrijven van virussen begon als een activiteit van hobbyisten om te laten zien hoe slim ze wel niet waren. Het ontwikkelde zich verdrer tot georganiseerde misdaad met als doel om grote hoeveelheden geld afhandig te maken. Nu, in 2010, kan worden gezegd dat een derde motivatie om malware en het internet te gebruiken, is om commercieel, politiek en militair voordeel te behalen ten opzichte van anderen."